The Interplay between Notes and Consecutive Interpreting Fluency
Trainee Interpreters in Focus
چکیده
این پژوهش به بررسی رابطه بین روانی ترجمه شفاهی پیاپی و ویژگیهای یادداشتبرداری در میان سیزده دانشجوی مقطع کارشناسی رشته مترجمی زبان انگلیسی میپردازد. با اتخاذ رویکردی کمّی، این مطالعه چهار پرسش اصلی را مورد بررسی قرار میدهد: ترجیح زبان مورد استفاده در یادداشتبرداری، تمایل به استفاده از اشکال خاص (نمادها، اختصارات و شکل کامل کلمات) نسبت به سایر اشکال، تأثیر فرمهای ترجیحی بر روانی ترجمه شفاهی، و همبستگی بین حجم یادداشتها و روانی ترجمه. یافتهها نشان داد که دانشجویان عمدتاً بیشتر از شکل کامل کلمات استفاده کردند، درحالیکه اختصارات کمترین میزان کاربرد را داشتند. علاوه بر این، همبستگی مثبت معناداری بین استفاده از شکل کامل کلمات و نمادها با روانی ترجمه شفاهی مشاهده شد، در حالی که همبستگی منفی بین حجم یادداشتها و روانی ترجمه وجود داشت. این یافته نشان میدهد که افزایش حجم یادداشتبرداری ممکن است عملکرد مترجم را مختل کند. همچنین، هیچ رابطه معناداری بین زبان یادداشتها و روانی ترجمه شفاهی یافت نشد. این نتایج بر اهمیت استراتژیهای مؤثر یادداشتبرداری در بهبود عملکرد ترجمه شفاهی تأکید میکند و پیشنهاد میکند که برنامههای آموزشی باید بر ارتقای مهارت دانشجویان در استفاده از نمادها و اختصارات برای پشتیبانی از روانی ترجمه شفاهی تمرکز کنند. این مطالعه به درک چگونگی تأثیر ویژگیهای خاص یادداشتبرداری بر کیفیت ترجمه شفاهی ، بهویژه در زمینه جفت زبان انگلیسی-فارسی، کمک میکند.
Downloads
چاپشده
ارجاع به مقاله
شماره
نوع مقاله
DOR
مجوز
حق نشر 2026 Sima Ferdowsi, - Haniyeh Afzali, Rahimeh Roohparvar,

این پروژه تحت مجوز بین المللی Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 می باشد.
Copyright Licensee: Iranian Journal of Translation Studies. This article is an open access article distributed under the terms and conditions of the Creative Commons Attribution–NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0 license).